Overlijdensgedicht: ‘Waarom al dat vechten’

Jullie moeten nu samen
Zoeken een nieuw begin
Dwars door een dal van tranen
Zo vol herinnering

Mijn tranen zijn gedroogd
Mijn glimlach is terug
Ik luister weer naar anderen
Ben na maanden minder stug
Maar diep van binnen zit nog steeds die pijn
Dat kan ik niet veranderen, ook al wil ik vrolijk zijn

— ingezonden door Tamara

Om wat was -
oorspronkelijk en bezield
golvend als de zee
hartgrondig als een boom
om wat was -
ook al versleet het
lekte het weg
vond het een einde
door tranen heen
blijven spreken van geluk
omdat jij het was -
mens
zo onherroepelijk mooi
mens
zo onvergetelijk in bloei

Een mensenkind wordt geboren
en kiest zijn eigen weg in het leven
welk lot hem is beschoren
staat in de sterren geschreven
maar zeker is in elk geval
dat ik jou nooit vergeten zal

— ingezonden door Mariska