Overlijdensgedicht: ‘Je bent er niet meer’

Op een morgen heb je langs de weg een engel
ontmoet
En jij ging mee
Plukt nu de sterren in een verloren paradijs
Waarom kan de hemel niet op aarde beginnen

Je hoeft niet te huilen
ik ben er nog
ik ben enkel aan de andere kant van het water
ik wil niet dat je huilt om mij
denk aan mij en ik ben er voor je

ik ben er nog
denk niet aan de droeve dagen
maar aan de dingen waar we samen om lachten
de dingen waar we plezier aan beleefden

ik ben er nog
luister naar het geluid van het water
kijk naar de bewegingen van het water
en denk aan mij

want ik ben er nog
ik ben enkel aan de andere kant van het water

Daar zijn in 't leven ogenblikken
Zo bitter, dat geen woord ze klaagt
Als eenzaamheden de ziel verschrikken
En niemand die het met ons draagt
Dan zijn al 's levens heerlijkheden
Verwaaid, als kaf uit de open hand
En blijft alleen een reed'loos hopen
Als eenzaam lichtje in donker land

— Leen Rausch

Ik kan je maar niet vergeten
Waarom doet het nog zoveel pijn
Waarom ben je van de wereld weggenomen
om ergens anders te zijn
Ik had je graag nog hier gehad
dat lijkt me nu zo fijn
Ik kan maar niet geloven
dat het zo heeft moeten zijn