Overlijdensgedicht: ‘Daar staat de ronde regenboog’

Hij was allang zichzelf niet meer
hij kon het niet meer aan
we hoopten, zittend rond zijn bed
dat hij rustig heen zou gaan

En na zijn laatste zucht was het
of hij zichzelf hervond
alsof hij op de drempel
van een ander leven stond

Ik ben even blijven kijken
ben even blijven staan
en voelde iets van een wonder
door de stille kamer gaan

Even keek ik naar jouw foto
en de tijd stond bijna stil
In mijn verbeelding dacht ik even
dat jij mij iets zeggen wilt
Maar de werkelijkheid is anders
want jij bent er nu niet meer
Ach, jij had het wel begrepen
wat zo vaak mijn onrust is
En ik had nog wel willen zeggen
dat ik je zo vreselijk veel mis!

I never wanted it
I never chose
but now it's here
and I have to close
the doors of life
and become eternity
hope that you will wait for me
So hold me tight
don't let me go
I won't come back
you have to know
I'll be free and able to fly
I give you a kiss
and say goodbye

Dag kleine Ivo
Ga je weer?
Weet je dat we
allemaal van je houden
We vergeten je lach nooit meer
En je grote zus legt straks
voor de laatste keer
jouw lieve knuffel Ollie
voorzichtig bij jouw hoofdje neer