Overlijdensgedicht: ‘De vlinders zijn gevlogen’

Je zei me dat je nog zoveel wilde doen
dat je nog zoveel hield van de kleine dingen in
't leven
Wandelen, fietsen, de wind in je haar
maar er werd je niet meer tijd gegeven

Jij
zonder gezicht
weet wat ik voel

Jij
zonder stem
hoort wat ik bedoel

De letters komen uit het niets
ze menen het
ze zeggen me iets

De brieven
vol begrip
en medeleven
zomaar
van iemand
uit een hart gegeven

Zonder jouw ogen te zien
weet ik dat daar tranen staan
samen verder
samen er doorheen gaan

Mensen
zonder stem
zonder gezicht
de letters
de woorden
die de pijn
iets verlicht

Geen woord drukt uit de droefheid
en niets geeft weer de pijn
aan alles wat wij wensten
en dat niet zo mocht zijn

Toch heeft jouw tere leven
ons in het diepst geraakt
en daarom lief klein mensje
ben jij voor ons volmaakt

Als je je man verliest, ben je weduwe
Als je je vrouw verliest, ben je weduwnaar
Als je je ouders verliest, ben je wees
Maar als je je kind verliest
zijn daar geen woorden voor