Overlijdensgedicht: ‘Dwars door de stille leegte’
Dwars door de stille leegte
klinkt de echo van jouw lach
Zachtjes, van een afstand
alsof ik je daarnet nog zag
Steeds denk ik aan jouw grappen
steeds hoor ik weer jouw stem
Dan voel ik weer die leegte
omdat jij er niet meer bent
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Haar werk, haar kracht
haar interesse voor het leven
haar moed, zo sterk
ze heeft er alles voor gegeven
Je genoot van het leven
Als ware het een feest
Wij vergeten nooit
Hoe bijzonder je bent geweest
Ik wou dat ik een vogel was
vrij van angst
die mijn vleugels verlamt
Vrij van verdriet
dat mij het zingen ontneemt
Vrij van last
die mij het vliegen verhindert
Vrij om te leven
verlost van het overleven
Ik wil vliegen
De tijd is als een wolk
waar is hij wel ontstaan
voordat je het bemerkt
is hij voorbij gegaan
— ingezonden door Nell Broens