Overlijdensgedicht: ‘Dwars door de stille leegte’
Dwars door de stille leegte
klinkt de echo van jouw lach
Zachtjes, van een afstand
alsof ik je daarnet nog zag
Steeds denk ik aan jouw grappen
steeds hoor ik weer jouw stem
Dan voel ik weer die leegte
omdat jij er niet meer bent
Meer overlijdensgedichten
Er is zoveel te vragen
Er is zoveel te vragen
Er is zoveel verdriet
Het leed der wereld dragen
Kan ik als mens toch niet
Mensen gaan dood
Mensen gaan dood
Dat hoort bij het leven
Dat weet klein en groot
Het gebeurt... heel even
Maar wat wij moeten zeggen
Onze ma en oma is dood
En dat herinnert men zich het hele leven
Ooit zal ik
Ooit zal ik bestaan en leven
Ooit zal ik leven en gaan
Ooit zal ik gaan en sterven
Ooit zal ik sterven en bestaan
— Melanie Bonnes
Belangrijk is niet alleen de weg
Belangrijk is niet alleen de weg die je gaat
maar ook de sporen die je achterlaat
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht