Overlijdensgedichtje: ‘Nooit de moed opgeven’

Als de lichten van de mensen uitgaan
En het lawaai van de wereld stil valt
Dan komen de sterren en hoor je weer de stilte

Niet te begrijpen waarom
zoveel liefde nog te geven
zoveel vragen, waarom
zo abrupt uit mijn leven
mijn lieve schat, ik hou van jou
met heel mijn gebroken hart

Moeder, je hebt veel moeten lijden
het was soms moeilijk aan te zien
Dan bad ik God je te bevrijden
genadig naar je om te zien
En nu Hij je heeft meegenomen
ben ik pas weer tot rust gekomen

We weten het niet, we zullen het nooit
begrijpen
Waarom een mensenleven wordt bekort
Waarom de ene bloem tot vrucht mag rijpen
De ander reeds in de knop verdort