Zijn er al woorden voor jou
je laat me sprakeloos
op zoek, verdwaald, verward
hoe jij zo gauw een weg weet
naar 't midden van mijn hart
Geboortegedichten – pagina 9
Kleine voetjes, kleine handjes
klein mondje, zonder tandjes
kleine oogjes, kleine oortjes
klein mensje, omringt met lieve woordjes
uit liefde ben jij geboren
en nu mag iedereen het horen
bedolven onder duizend zoenen
dat wij je Wessel gaan noemen
Met het jonge leven
in onze armen
lopen we zachtjes
heen en weer
we willen het
levenslang beschermen
zingen een welkomstliedje
keer op keer
Na negen maanden wachten
Vol spanning en geduld
Kunnen wij het dan eindelijk roepen:
Ons wiegje is gevuld!
Klein mensje
zo mooi, zo compleet
weet dat we van je houden
zo veel, zo intens
welkom lieve Yorrick
Jij komt op deze aarde
met een eigen karakter en veel waarde
dat je groot en klein
heel gezond en gelukkig mag zijn
Ons gevoel voor jou is zo bijzonder
het is niet te verwoorden
je zal het ervaren nu je bent geboren
Niet langer meer verborgen
zo klein, nog zonder zorgen
nog helemaal onwetend
wat je voor ons betekent
wij hopen aan dit nog prille leven
veel geluk en vreugde te beleven
De ooievaar bracht onder ons dak
het enige wat in ons huisje nog ontbrak
De zee
fluistert zachtjes je naam
in de golven kan je het horen
De zon
komt stralend op
omdat jij bent geboren
'k Was al eens op wintersport
maar omdat ik alsmaar groter word
ga ik de volgende keren mee
op m'n eigen ski's of slee
Een zoon zo teer en lief
pasgeboren en nu al een hartendief
De namen aan hem gegeven
worden als volgt geschreven:
Klein en onverhuld
kwam ik in dit wonderlijke leven
Trappelend van ongeduld
om mijn toekomst glans te geven
Twee armpjes en twee beentjes
Tien vingertjes en tien teentjes
En onder het wolletje
Een gezond bolletje
Van een kereltje lief en klein
Dat moet toch echt een wonder zijn
Je bent net geboren
heel lief en heel klein
Je bent ons eerste kindje
altijd zul je onze eerste zijn
Met twee felle oogjes
kijk je ons heel wijs aan
Net alsof je wilt zeggen
ik kan de hele wereld aan
Je oog
de wereldwind
ofschoon wel meer bemind
en zachter
maar wijs en grijs
en trots toch kind
die plaatsen waar je ziel
begint
— Jan Hanlo