👶Geboortegedichten – pagina 8

Binnen was het warm en veilig
maar toch heb ik mijn stekkie verlaten
want ik wilde wel eens zien
wie er zo vaak tegen me praatten

Omdat ik zelf nog niets kan zeggen
vertaal ik m'n gevoelens met een lach of traan
nog zonder een woord te kunnen spreken
weet ik dat ze mij verstaan

Jij bent het goudste zonlicht
een volmaakt helder kristal
zo schitterend, dat 't licht ervan
ons soms dreigt te verblinden

Twee oogjes, twee oortjes
twee handjes, twee voetjes
en twee beretrotse ouders

Verwachting....
Verwondering....
Verandering....

Na een lange speurtocht
heb ik eindelijk de uitgang gevonden
Hier ben ik dan:

Een beetje van ons
Leeft straks in jou
Maar....
Jij leeft helemaal in ons

En de ooievaar maakte een lange reis
Tenminste, dat maakt men de kinderen wijs
Een sprookje misschien, maar dan wel echt
Is het kind dat voor ons in de wieg is gelegd

Vanaf een eiland vol palmen en aloë
namen wij een heel klein souveniertje mee
Op Aruba werd zij in de zon "gebakken"
en op 16 februari mochten wij ons souveniertje "uitpakken"

Mijn oude woning heb ik verlaten
het werd daar veel te klein
Eindelijk had ik in de gaten
dat verhuizen best wel fijn zou zijn
Daarom ben ik maar geboren
onder de rook van Amsterdam
En kreeg mijn naam te horen
ze noemen mij nu....

Zo vreemd en toch zo lief en eigen
je was er al een hele tijd
en nog heb je ons overdonderd
met je schoonheid