Geboortegedichtje: ‘Leven is’

We moesten heel lang op je wachten
maar bleven hopen, jaar na jaar
fantastisch nu te kunnen zeggen
soms worden dromen waar

— Ine van der Mark

Tien vingertjes, tien teentjes
alles erop en eraan
klaar om na negen maanden
in mama's buik
op ontdekkingsreis te gaan

— Ingezonden door Vivienne

Gelijk een rozenknopje dat zonneschijn vraagt
Een droom van geluk die zorgen verjaagt
Een wereld van liefde op 'n plek zo klein
Dat kan slechts het hart van ons kindeke zijn

Je roze huid en lichte blonde haren
Je grappige neusje en je vingertjes als garnaaltjes zo klein
Je kleine kinderkopje in de eerste zonneschijn
Je blauwe oogjes waarin het helder licht gaat klaren

Je kopje, roze kleurend op het frisse wit
Van 't lakentje met geborduurde randjes
Als kussentjes je tere en gevuiste handjes
Je klein begin waarin toch al
het Grote Wonder zit

Je latere leven is nog slechts vermoeden
De toekomst is nu nog geheim
We wensen dat God je altijd zal behoeden
Dan zorgen we voor jou zonder bezorgd te zijn