Geboortegedichtje: ‘Na negen maanden wachten’

Kind zijn is de tijd
van het mirakel en het wonder
alsof de schepping opnieuw plaatsvond
in het volle licht van het duister
Nieuw, sprankelend, verbazingwekkend

Er valt niets uit te stippelen
geen dag, geen uur, niet een
heb geen zorgen, laat je gaan
ook al weet je niet waarheen

Ik ben een pasgeboren spruit
met een aardig keelgeluid
Daar ik nog niet schrijven kan
vraag ik papa en mama u te laten weten
dat ik Demi zal heten

We noemen je vogels bij het ochtendgloren
We noemen je krokusjes in de winterzon
We noemen je een klein, onbeschrijflijk wonder
We noemen je Faye