Geboortegedichtje: ‘Na 277 dagen in mama's buik spartelen’

Eerst moest ik van de wieg naar het grote bed
dat was voor mij een heleboel pret
Maar wat er gisteren is geschied
vergeet ik van mijn leven niet
Er is bij ons een baby geboren
en dat wil ik iedereen laten horen

De maanden van wachten zijn voorbij
Vandaag kregen Laura en Romy er een zusje bij

't Wonder is opnieuw geschied
een kind heeft bij ons haar thuis gezocht
Haar broertjes, slaapdronken en vol ongeloof:
"is dat nu ons zusje?"

Haar naam klinkt uit hun monden zo vreemd
bekend
In hun stralende ogen staat de wereld stil
Niets bestaat meer, enkel schoonheid, enkel
liefde
Alleen maar toekomst

Niet te bevatten
een wonder zo groot
zo helemaal mens
los van de moederschoot
houd je maar vast
aan onze liefde

— Marit van Dijk-Boelhouwer