👶Geboortegedichten – pagina 57

Negen maanden "hokken"
in mijn moeders krappe, veilige buik
moest ik plotseling "nokken"
naar een bedje met een warme kruik

Alvorens ik op deze wereld kwam te staan
moest ik eerst de ooievaar verslaan
Daarna liet ik mijn eerste kreet
op deze draaiende planeet

Voor de een heel gewoon
Voor de ander heel bijzonder
Voor ons een heel groot wonder

Gekoesterd door het licht
gedragen door de aarde
overstelpt door de hemel

tedere gedachte
liefste woord
innigste gebaar

droom die uitkwam
droom die mens werd
onweerstaanbaar mens

— Hans Bouwma

Je bent nog onbeschreven
En nog geen groot verhaal
Jij blaakt alleen van leven
Dat in jou ademhaalt

Als 't tijd is zal je gaan
om voor 't eerst
in de wereld
te staan

Maar blijf als 't kan
nog even bij mij
zo lang mogelijk
saampjes
ik en jij

Al maanden hebben we je kunnen voelen
Wat zou je met al die bewegingen toch bedoelen
Wil je acrobaat worden later
Of maakte je bommetjes in het vruchtwater
En nu met die laatste grote plons
Is hij er, deze spetter van ons

Je bent nu bij ons lieve schat
een heel nieuw leven - een spierwit blad
Het begin van een ongeschreven boek
een naam die nog niets zeggen doet
De eerste hoofdstukken gaan we samen vullen
tijd zal snel de volgende onthullen
We hopen je een goede start te geven
voor een zoet en zorgeloos leven!

Voor de wereld ben je ons kind
Voor ons bén je de wereld!

Uit twee komt één
Uniek, nieuw mens
Zo is er geen
Onze mooiste wens