Geboortegedichtje: ‘Negen maanden "hokken"’
Negen maanden "hokken"
in mijn moeders krappe, veilige buik
moest ik plotseling "nokken"
naar een bedje met een warme kruik
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer geboorte gedichten
We kijken naar het broze
Naar 't wonder van ons kind
Veel schoner dan de rozen
Die wiegen in de wind
Vandaag lijkt het nog hulpeloos
Maar morgen maakt het zich boos
Of tovert een lach naar wens
Kortom, een echt, klein mens
20 februari 2010, tijd 03:52 uur:
Na een klap op mijn blote billen
begon ik als jongen hard te gillen
Zodat ik u nu kan laten weten
dat ik Marnick zal heten
En in de korte tijd
dat jij nu bij ons bent
ervaar ik
als een groot geluk van binnen
dat elke nieuwe dag
een heel rijk wonder kent
en ook, dat jij
dat wonder laat beginnen
— Hans de Bondt