Het leven zit vol mysteries
zoals wanneer één en één drie is...
Geboortegedichten – pagina 59
Negen maanden "hokken"
in mijn moeders krappe, veilige buik
moest ik plotseling "nokken"
naar een bedje met een warme kruik
Alvorens ik op deze wereld kwam te staan
moest ik eerst de ooievaar verslaan
Daarna liet ik mijn eerste kreet
op deze draaiende planeet
Voor de een heel gewoon
Voor de ander heel bijzonder
Voor ons een heel groot wonder
Gekoesterd door het licht
gedragen door de aarde
overstelpt door de hemel
tedere gedachte
liefste woord
innigste gebaar
droom die uitkwam
droom die mens werd
onweerstaanbaar mens
— Hans Bouwma
Je bent nog onbeschreven
En nog geen groot verhaal
Jij blaakt alleen van leven
Dat in jou ademhaalt
Als 't tijd is zal je gaan
om voor 't eerst
in de wereld
te staan
Maar blijf als 't kan
nog even bij mij
zo lang mogelijk
saampjes
ik en jij
Al maanden hebben we je kunnen voelen
Wat zou je met al die bewegingen toch bedoelen
Wil je acrobaat worden later
Of maakte je bommetjes in het vruchtwater
En nu met die laatste grote plons
Is hij er, deze spetter van ons
Lakentjes wassen
een flesje opwarmen
nog wat onwennig
dat lijfje omarmen
ook troostende woordjes
soms diep in de nacht
het ouderschap heeft
verandering gebracht
maar liefde en zorg
om die kleine puk
maken de wereld
ineens vol geluk
Je bent nu bij ons lieve schat
een heel nieuw leven - een spierwit blad
Het begin van een ongeschreven boek
een naam die nog niets zeggen doet
De eerste hoofdstukken gaan we samen vullen
tijd zal snel de volgende onthullen
We hopen je een goede start te geven
voor een zoet en zorgeloos leven!
Voor de wereld ben je ons kind
Voor ons bén je de wereld!
Het regent zonnestralen!
Uit twee komt één
Uniek, nieuw mens
Zo is er geen
Onze mooiste wens
En in de korte tijd
dat jij nu bij ons bent
ervaar ik
als een groot geluk van binnen
dat elke nieuwe dag
een heel rijk wonder kent
en ook, dat jij
dat wonder laat beginnen
— Hans de Bondt
Het mooiste wat je kunt worden is jezelf!
— ingezonden door Frederike