👶Geboortegedichten – pagina 49

Wat is toch jouw geheim
ons pasgeboren kind
dat alles bij ons openbreekt
en binnentreedt
terwijl je leventje
nog maar net begint

Een naam houdt een belofte in
Schept verwondering
Naam...
Eigen klank van je bestaan
Beloften geven je je naam

Wat nou ooievaar?
Niks ooievaar!
Papa en mama hebben gewoon gestoeid
En dat heeft mij negen maanden geboeid

Het leven dat ons al maanden boeide
en ongezien als wonder groeide
Daar ben je dan
ons kindje klein
Het mooiste geschenk
waar we heel gelukkig en dankbaar mee zijn

Ze heeft blond haar
blauwe ogen als sterretjes
en wangetjes zacht en rond
maar wat belangrijk is voor ons:
ze is gezond!

Ogen vol sterretjes
kindje zo klein
jouw glimlach nog verretjes
droom maar fijn
mijn wereld
ondersteboven
haast te mooi
om te geloven
dat wij jouw ouders
mogen zijn

We zagen je lijfje
we hoorden je hart
we voelden je bewegen
en voor we je zagen
sloten we je voor altijd in ons hart

Vandaag nog lijkt het hulpeloos
Maar morgen reeds maakt het zich boos
Of tovert een lach naar wens
Kortom, een echt klein mens

Laat onze liefde
gelijk zonlicht je omsluiten
en je toch lichtende vrijheid schenken

We hebben een zoon gekregen
we waren erop bedacht
We hebben er negen maanden lang
stilletjes op gewacht

Nu lig je in onze armen
we zijn verbaasd en blij
En kunnen het wonder nog niet aan:
een kind, dat is van mij!