Geboortegedichtje: ‘Langzaam zagen papa’

Het verdriet is na ... jaar wel wat gesleten
we zullen onze dochter nooit vergeten
We hadden ons al ingesteld op een leven
zonder
maar toen gebeurde opeens dat grote wonder
Tot onze blijdschap kunnen we nu laten horen
dat ons tweede kindje is geboren

Wie weet zag ze je in weemoed gaan
geen plaats voor jou in haar bestaan
wie weet ooit met hoeveel smart
met hoeveel pijn ze in haar hart
van jou toen afstand heeft gedaan...

Kom, ons kind mag je nu zijn
al is jouw leven nu nog klein
een toekomst, een nieuw leven
dat willen wij je geven
ons hart en huis zijn ook voor jou
liefde maakt een mens van jou...

In ieder mens
kan het opnieuw beginnen
Zolang God kinderen
in ons midden zendt
Heeft Hij zich nog
niet van ons afgewend

Na negen maanden verstoppertje spelen
kon ik in mama's schoot niet meer keren
'k besloot maar vlug naar buiten te komen
en lig nu in papa's armen te dromen
'k zou de wereld al willen verkennen
maar ik moet eerst aan de buitenlucht wennen
je kan mij ondertussen reeds komen bezoeken
'k zal trachten je zonder geween te begroeten