Een naam houdt een belofte in
Schept verwondering
Naam...
Eigen klank van je bestaan
Beloften geven je je naam
Geboortegedichten – pagina 51
Wat nou ooievaar?
Niks ooievaar!
Papa en mama hebben gewoon gestoeid
En dat heeft mij negen maanden geboeid
Het leven dat ons al maanden boeide
en ongezien als wonder groeide
Daar ben je dan
ons kindje klein
Het mooiste geschenk
waar we heel gelukkig en dankbaar mee zijn
Ze heeft blond haar
blauwe ogen als sterretjes
en wangetjes zacht en rond
maar wat belangrijk is voor ons:
ze is gezond!
Ogen vol sterretjes
kindje zo klein
jouw glimlach nog verretjes
droom maar fijn
mijn wereld
ondersteboven
haast te mooi
om te geloven
dat wij jouw ouders
mogen zijn
We zagen je lijfje
we hoorden je hart
we voelden je bewegen
en voor we je zagen
sloten we je voor altijd in ons hart
Vandaag nog lijkt het hulpeloos
Maar morgen reeds maakt het zich boos
Of tovert een lach naar wens
Kortom, een echt klein mens
Laat onze liefde
gelijk zonlicht je omsluiten
en je toch lichtende vrijheid schenken
We hebben een zoon gekregen
we waren erop bedacht
We hebben er negen maanden lang
stilletjes op gewacht
Nu lig je in onze armen
we zijn verbaasd en blij
En kunnen het wonder nog niet aan:
een kind, dat is van mij!
Zoals jij is er maar één!
Word dus maar wat je bent:
Je eigen wonder
Ons eerste kind...
Volledig mens
zo woordloos en klein
Je kijkt me aan
en zend me jouw geheim
Dat doe je klaar
en onweerlegbaar rein
Na maanden trappelen van ongeduld
Heb ik hun mooiste wens vervuld
Ik ben het eerste kindje in het huis
En Danique noemen ze mij thuis
Wat mooi, zo'n pasgeboren kind
dat helemaal aan het begin begint
zo puur, zo ongedwongen echt
geen stap gedaan, geen woord gezegd
Je ziet, dat is het geheim misschien
veel méér dan wat je ogen zien
Langzaam zagen papa en mama mij groeien
Negen maanden lang bleef ik ze boeien
Een nieuw leven, lief en teer
Dat is een wonder, telkens weer
In mama's buik was het lekker warm
Wat is het buiten koud!
Nu lig ik tevreden op papa's arm
Ik ben een paar uurtjes oud