Fries geboortegedichtje: ‘Om ferwûndere nei te sjen’

Sa steane wy by 't widske fan ús bern
stil nei dit Godsgeskink te sjen
It is gjin dream mar wurklikheid
Dit wûnder dat op 't kessen leit

In bertewûnder
wurden sizze net
wat wy no fiele

Lytse holle yn myn hannen
minskebern nei moarn op wei
'k wol dy noedzje
op dy passe elke dei
mar groeie silsto, ús foarby
yn tiid en yn ferstân
bliuw derby fan ien ding wis:
skrean bist yn 'e palm fan Syn hân

Do bist sa lyts sa leaf
wy fine dy in wûnder,
no ‘tsto sa ticht by ús bist
wurdt alles hiel bysûnder.