Fries geboortegedichtje: ‘Tichteby’

Ús lok is mei wurden net út te lizzen
mar wy hoopje it troch de jierren
mei laefde te sizzen

Tige lyts en dochs hiel grut
sa jong en dochs folslein
It bliuwt in ivich wûnder
'n wûnder sûnder ein...

Dêr wie it dan safier
in lyts minskje oer de flier
lytse hantsjes, lytse earkes
in lyts kopke mei in mininoas
Wy binne yn 'e wolken
dat kin dochs net oars

Sa no en dan
fljocht der in ingeltsje
nei de ierde.
De wolken binne rôze
it gers is blau,
oeral sweve ballonnen, oeral.
De hiele wide wrâld
leit iepen...