Fries geboortegedichtje: ‘Sjoch in nij libben’

Do makkest de wrâld sa ljocht
Sjoch hoe't de sinne nei dy laket

Dyn libben dat ús fan 't begjin ôf sa boeide
It lok dat stadich groeide
Wy wolle dy al safolle sizze
No 't wy dyn hantsjes yn ús hannen lizze
Do bist yn leafde oan ús tabetroud
Hy is it dy 't dy ús yn hannen jout

In glimpke fan in ingel
naamst út de himel mei
in túfke rôze wolken,
in moaie maitiidsdei.

In sulverwite fûgel
in gouden sinnestriel,
hantsjes om te aaien
twa wankjes fan flewiel.

Pakes, beppen, freonen, sibben
yn it widske leit in nij libben.
Wy wolle it fan de dakken roppe:
wy ha in leave, lytse poppe!