Fries geboortegedichtje: ‘Doest noch nearne wiest’

De loft reint willetriennen
bûnte blommen bloeie fris fan kleur.
De sinne pronket gouden strielen
en wy binne mei ús [---] alhiel yn 'e fleur

Do bist sa lyts sa leaf
wy fine dy in wûnder,
no ‘tsto sa ticht by ús bist
wurdt alles hiel bysûnder.

Sa gewoan
en dochs bysûnder
it is en bliuwt
in hiel grut wûnder

De lytsten binne by Jo brocht
Jo leafde hat se ryk betocht
Jo ha de earmen om har slein
en tsjin de grutte minsken sein

O minsken lit de berntsjes frij
fan alle kanten gean ta My
en kear se net, want earm of ryk,
foar sokken is it himelryk.