Fries geboortegedichtje: ‘Út leafde berne’

In wûnder bliuwt it sûnder mear
In lyts sûn jonkje, ek dizze kear
Hy sil heit en mem de hannen bine
Dy kinne har dêr wol yn fine
Mar it moaiste is foar my
Ik haw der in boarterskammeraat by

Foar in twilling
Twa nije libbentjes
dy giene groeien
Foar ús wie it in wûnder
dat begûn te bloeien

Elts nij libben
is in nij wûnder
wat sûnder God
net barre koe

In glimpke fan in ingel
naamst út de himel mei
in túfke rôze wolken,
in moaie maitiidsdei.

In sulverwite fûgel
in gouden sinnestriel,
hantsjes om te aaien
twa wankjes fan flewiel.