Fries geboortegedichtje: ‘Do makkest de wrâld sa ljocht’
Do makkest de wrâld sa ljocht,
sjochst wol hoe't de sinne laket?
Hark, yn 'e fierte spilet de fanfare,
minsken dûnsje op 'e dyk en roppe:
Hoera - hoera foar de lytse poppe!
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer fries gedichten
In nij libben
in nij begjin
sa bisto berne
út leafde
in wûnder is ûs skonken
troch Him
In lyts wûnder
Samar yn ús hannen
No ‘tsto berne bist
kinne wy mar net ophâlde
nei dy te sjen.
Do bist sa moai
sa leaf
sa lyts.
Sokke leave hantsjes
dyn fingerkes
sykje om hâldfêst.
In foutsje, in hantsje
do bist ús lyts leaf mantsje
Ús bloedeigen soan
wat hawwe wy in soad foar dy oer hân
Njoggen moanne yn ’e búk
No leist dêr tsjin dyn waarme krúk
Wy kinne it noch hieltyd net leauwe
Wy sille altyd fan dy hâlden bliuwe