Fries geboortegedicht: ‘Lytse holle yn myn hannen’
Lytse holle yn myn hannen
minskebern nei moarn op wei
'k wol dy noedzje
op dy passe elke dei
mar groeie silsto, ús foarby
yn tiid en yn ferstân
bliuw derby fan ien ding wis:
skrean bist yn 'e palm fan Syn hân
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer fries gedichten
Dyn libben dat ús fan 't begjin ôf sa boeide
It lok dat stadich groeide
Wy wolle dy al safolle sizze
No 't wy dyn hantsjes yn ús hannen lizze
Do bist yn leafde oan ús tabetroud
Hy is it dy 't dy ús yn hannen jout
Dêr bist dan
it libben kin begjinne!
Juster noch yn it tsjuster
hjoed yn 't folle ljocht,
wy tankje de Skepper
dy 't ús sa ryk betocht.
Lyts en tear as fyn porslein
is ús [---] yn 'e widze lein.
Wy fiele bliidskip yn ús hert
want grutter wûnder is der net.
Tichteby
wiest noch sa fier.
No by ús
in earm fol lok.