Fries geboortegedichtje: ‘In grut wûnder’

Jou oan har/him Jo segen, Hear,
en lit har/him libje ta Jo ear,
ús bern, as fûgels wif en faai,
wol om har/him tinke eltse dei.

Ien/twa/trije ha wy no op 'e noed
bewarje har/him foar ûnk en tsjoed,
dat alles, Heare jou gehoar,
liedt ta Jo, yn geanber spoar.

In nije leat oan de stamme,
int oan d' âlde staach
wolkom bern, hear dyn namme,
skik teplak yn eigen laach.

Dyn libbenswei begjint,
hoe lang en wêr hinne?
Nimmen wit hoe 't dyn reis ferrint.
Hâld hoek, bist net allinne.

-foar in twilling-
Yn elke earm in bern
4 hantsjes - 4 fuotsjes
alles der op en der oan!
Dit is in mirakel,
dit is net gewoan!

Lyts en tear as fyn porslein
is ús [---] yn 'e widze lein.
Wy fiele bliidskip yn ús hert
want grutter wûnder is der net.

No ‘tsto berne bist
kinne wy mar net ophâlde
fan dy te hâlden
Oan 'e kant
oan 'e kant
ik wol der ek graach by!
Hallo - hallo
hjir bin ik dan!
Wat fynst fan my?