Adoptiegedicht: ‘In onze handen’

Hopen en wachten
jaren van trachten
eindelijk gekomen
kind onzer dromen
uit ons lichaam niet ontstaan
voortaan de kern van ons bestaan
in ons hart reeds lang thuis
nu ook welkom in ons huis

Klein mensje, ver van hier geboren
En door ons naar huis gebracht
Weet dat je bij ons mag horen
We blijven bij je, dag en nacht!

— Sonja van Arem

Ogen die ons aankijken
Een blik die ons volgt
Onze dochter in onze armen
Al zolang in ons hart
Zoveel emoties
Ons kind voor altijd

Lief kind
ik heb je niet zelf
gedragen in mijn schoot
wél in mijn hart en denken
en vóór dat jij het aan kon raken
wist ik dat liefde
van jou een mens zou maken!

— Ina Sipkes de Smit