Adoptiegedicht: ‘Jouw silhouet’

Nu je er eindelijk bent zijn wij heel gelukkig
je hoofdje, je handjes, voetjes klein
je ziet nog weinig, verstaat geen woorden
maar voelt misschien dat wij er zijn
om je te dragen op onze armen
om je jouw weg te laten gaan
je haard te zijn om aan te warmen
om, als je het wilt, naast je te staan

Er waren geen woorden
toen we eindelijk van je hoorden
Er waren geen woorden
toen we je eindelijk konden zien
wij waren stil en eerbiedig misschien
Er waren geen woorden
toen wij je hebben aangeraakt
Jij hebt zonder woorden
voor ons een wonder waargemaakt

Een land ver weg, een mensje klein
Voor ons bestemd, geluk van boven
We kunnen bijna niet geloven
Dat we haar ouders mogen zijn

— Sonja van Arem

Lief kindje van ver weg
Jij kwam in ons leven
Lief kindje van ver weg
Wij hebben zoveel liefde
die we jou graag willen geven
Lieve moeder van ver weg
bedankt voor je vertrouwen
we zullen, net als jij, voor altijd
van ons beider kindje blijven houden