Adoptiegedicht: ‘Jouw foto’

Het is geen biologische band
je komt vanuit een heel ver land
Je ogen donker, je haren zwart
meteen sloten wij je in ons hart
Je moeder kon je niet verzorgen
bij niemand was je echt geborgen
Wij weten dat je in ons gezin past
geef ons je hand, wij houden je vast

Twee vleugels en een bolle buik
Een motor en veel ramen
Een vliegtuig bracht jou naar ons toe
Nu zijn we eindelijk samen!

— Sonja van Arem

Met donkere ogen kijk je ons aan
Het lijkt alsof je het ziet
Nog in een reflex strek je je handjes uit
Het lijkt alsof je het voelt

Je hoeft niet meer alleen te gaan
Je hoort bij ons van nu af aan
Ons hart stroomt over van geluk

Niemand kon vertellen hoe lang het ging duren
Je was iedere seconde in onze gedachten
We telden de weken, de dagen, de uren
We wilden je halen maar moesten nog
wachten...

Nu ben je hier,
eindelijk thuis aangekomen
We genieten van jou, hoe je speelt, hoe je
lacht
Ons hart stroomt over, je vervult onze dromen
We houden van jou, nog veel meer dan
verwacht!

— Sonja van Arem