Adoptiegedichtje: ‘Lief kind’
Lief kind
ik heb je niet zelf
gedragen in mijn schoot
wél in mijn hart en denken
en vóór dat jij het aan kon raken
wist ik dat liefde
van jou een mens zou maken!
— Ina Sipkes de Smit
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer adoptie gedichten
Kind
ons kind
geboren in een gebroken wereld
God riep je bij je naam
wonderlijk
we mogen samen verder gaan
Kinderen van deze tijd
Die daar niet verder konden
Nog vol onzekerheid
Stil maar, je hebt je thuis gevonden
God begint met lief te hebben
legt Zijn zegen op dit kind
dat zal leven in een wereld
waar het zoveel vragen vindt
Als geluk en vrede breken
in de dagelijkse sleur
als de weg schijnt dood te lopen
is er steeds een open deur
Als het kind gaat vragen stellen
naar de zin, de achtergrond
geeft U dan zelf dan antwoord Here
aan dit kind van Uw verbond
Laat het U toch mogen zoeken
als het naar de toekomst vraagt
als 't verleden al de schaduw
van veel schuld en onmacht draagt
Dat het U toch lief mag hebben
dit, door U gezegend kind
dat mag leven in een wereld
waar het U als Vader vindt
Over bergen en dalen
En hoog door de lucht
Gingen we je halen
Geluk kwam in vogelvlucht