Adoptiegedichtje: ‘Lief kind’

In haar eerste levensjaren
blootgesteld aan veel gevaren
weggenomen uit haar land
met pijn voor altijd ingebrand
Een mensje nog zo kwetsbaar en klein
dat steeds maar vraagt waar haar ouders zijn
is aan ons toevertrouwd
en heeft een hartje van goud

Kijkend in jouw donkere ogen
vreemd nog, maar toch al zo eigen
zijn jaren van wachten ineens vervlogen
Kijkend in jouw donkere ogen
zien we Gods liefde voor ons
omdat wij voor jou zorgen mogen

— Fokje ter Veen

Op een plaatsje speciaal apart
hij groeide niet onder, maar in ons
hart...

Verlangen naar jou
wachten op jou
bang zijn dat je nooit komen zou

Toch ben je nu bij ons

Je mag nu gaan leven
onze liefde en steun zullen wij je geven
Jouw ouders te mogen zijn
vinden wij zo ontzettend fijn