Adoptiegedicht: ‘Dichtbij, ver weg’

Handen die jou wiegden
in een land hier ver vandaan
Handen die jou streelden
moesten jou laten gaan
Dankbaar zijn wij dat zij jouw leven
in onze armen durven te geven

Wachten op jou
het duurde zo lang
we droegen je in ons hart
heel wat langer dan veertig weken

Jouw land zal altijd bij ons leven horen
voor altijd ons kind
ook al ben je niet uit ons geboren

Met een mateloos vertrouwen
en een gevoel van intens geluk
hebben wij jouw handje in de onze gevouwen
en kan de toekomst niet meer stuk

Het maakt niets uit, wij droegen je in ons hart
wel heel wat langer dan die veertig weken
jarenlang verwachtten wij je al
en hebben naar jouw komst uitgekeken
Het maakt niets uit, je was meteen ons kind
op dat moment ben je in ons geboren
je huidje bruin, je oogjes bijna zwart
als ouders willen wij altijd bij je horen
Het maakt niets uit, je lieve kleine hand
ligt in de onze, veilig, warm en vast
je mag daar zijn totdat je groter bent
dan laat onze hand je los, maar niet ons hart
Het maakt niets uit, wij scheuren je niet los
jouw land zal altijd bij ons leven horen
en steeds weer denken wij aan
de moeder daar, uit wie je bent geboren