Adoptie gedicht: ‘Twee vleugels en een bolle buik’

Wie weet zag ze je in weemoed gaan
geen plaats voor jou in haar bestaan
wie weet ooit met hoeveel smart
met hoeveel pijn ze in haar hart
van jou toen afstand heeft gedaan...

Kom, ons kind mag je nu zijn
al is jouw leven nu nog klein
een toekomst, een nieuw leven
dat willen wij je geven
ons hart en huis zijn ook voor jou
liefde maakt een mens van jou...

God begint met lief te hebben
legt Zijn zegen op dit kind
dat zal leven in een wereld
waar het zoveel vragen vindt
Als geluk en vrede breken
in de dagelijkse sleur
als de weg schijnt dood te lopen
is er steeds een open deur
Als het kind gaat vragen stellen
naar de zin, de achtergrond
geeft U dan zelf dan antwoord Here
aan dit kind van Uw verbond
Laat het U toch mogen zoeken
als het naar de toekomst vraagt
als 't verleden al de schaduw
van veel schuld en onmacht draagt
Dat het U toch lief mag hebben
dit, door U gezegend kind
dat mag leven in een wereld
waar het U als Vader vindt

Zo erg lang op jou gewacht
met zoveel liefde aan jou gedacht
Na vele tranen vieren wij nu feest
het is het wachten waard geweest

Onze wens, jouw
papa en mama zijn
voor een mensje zo mooi en klein
Ventje van ons, wij wensen je alle liefde en
geluk
dan kan de toekomst voor ons niet meer stuk

— van het aankomstkaartje van Sorin

In het vroege ochtendgloren
zag jij voor het eerst een straaltje zon
22 maart 2009 ben je geboren
niet wetende aan wat voor een lange reis je
begon
4 juli 2009 zijn we met jou op Schiphol geland
welkom, lief klein mensje uit
Colombia, dat verre land