Adoptiegedicht: ‘Niemand kon vertellen hoe lang’
Niemand kon vertellen hoe lang het ging duren
Je was iedere seconde in onze gedachten
We telden de weken, de dagen, de uren
We wilden je halen maar moesten nog
wachten...
Nu ben je hier,
eindelijk thuis aangekomen
We genieten van jou, hoe je speelt, hoe je
lacht
Ons hart stroomt over, je vervult onze dromen
We houden van jou, nog veel meer dan
verwacht!
— Sonja van Arem
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer adoptie gedichten
Wachten op jou
het duurde zo lang
soms waren wij bang
dat je nooit komen zou
Maar nu je bij ons bent
zijn we alleen maar blij
omdat juist jij
voor ons was bestemd
Zwarte kijkers, donkere haartjes
Een gezichtje rond en fijn
Wat zijn wij intens gelukkig
Dat jij nu bij ons mag zijn
— Sonja van Arem
Kind, leg je handjes maar in die van ons
Wees niet bang, maar vol vertrouwen
Wat er ook komen gaat in je leven
Op papa en mama kun je bouwen
— Sonja van Arem
Waar komt een kind vandaan
van ver en zonder naam
Het is nog niemand, spreekt geen woord
heeft van 't kwaad nog niet gehoord
Dan roepen mensen: jij hoort erbij
woon hier bij ons, woon hier bij mij
De wereld wordt een huis voor jou
en liefde maakt een mens van jou