Adoptiegedicht: ‘Niemand kon vertellen hoe lang’

Je bent niet uit ons geboren
maar wel door ons omsloten
Vergeet nooit, van het eind tot het begin
je groeide niet onder ons hart
maar er middenin

Je huidje is bruin
jouw haartjes krullens zwart
je oogjes donker
en ons hele hart
gaat naar je uit
naar jou
ons eigen kind

We hebben je gehaald
uit verre, warme streken
vol spanning en verlangen
zo naar je uitgekeken
en nu ben jij ons kind!

We zijn zo rijk met jou
je gaat ons al herkennen
ik kan je niet vertellen
hoeveel ik van je hou

— Hans de Bondt: Je bent een wonder

Thuis, dat is waar iemand van je houdt
daar is het veilig en vertrouwd
dat is thuis

Thuis, is schuilen in de armen van
de Heer die jou verwarmen kan
dat is thuis

Thuis is meer dan een huis

Lief kindje van ver weg
Jij kwam in ons leven
Lief kindje van ver weg
Wij hebben zoveel liefde
die we jou graag willen geven
Lieve moeder van ver weg
bedankt voor je vertrouwen
we zullen, net als jij, voor altijd
van ons beider kindje blijven houden