Adoptiegedicht: ‘Lang hebben wij moeten wachten’

Toen ik werd geboren
nam God mij bij de hand
daarom ging ik niet verloren
in dat verre, arme land

Na maanden aan je te hebben gedacht
brak het moment eindelijk aan
God heeft ons bij jou gebracht
en samen mogen we nu verder gaan

Zo welkom, zo gewenst
dit kindje
met een onuitwisbaar verleden
ontvangen om lief te hebben
Dit kindje
geen bloed van ons bloed
maar van dezelfde Vader

Het maakt niets uit, wij droegen je in ons hart
wel heel wat langer dan die veertig weken
jarenlang verwachtten wij je al
en hebben naar jouw komst uitgekeken
Het maakt niets uit, je was meteen ons kind
op dat moment ben je in ons geboren
je huidje bruin, je oogjes bijna zwart
als ouders willen wij altijd bij je horen
Het maakt niets uit, je lieve kleine hand
ligt in de onze, veilig, warm en vast
je mag daar zijn totdat je groter bent
dan laat onze hand je los, maar niet ons hart
Het maakt niets uit, wij scheuren je niet los
jouw land zal altijd bij ons leven horen
en steeds weer denken wij aan
de moeder daar, uit wie je bent geboren