Adoptiegedichtje: ‘'t Waren vele dagen en nachten’

Woorden kunnen niet zeggen wat wij bedoelen
de liefde voor jou kun je alleen voelen
Na jaren met z'n tweeën te zijn geweest
kom jij nu in ons leven, wat een feest!

Zwart haar en
bruine ogen, van die warme
klein ben je nog en zo licht als een pluis
Zo sluiten wij jou in onze armen
en zeggen: "Welkom kleine meid, welkom
Thuis!"

Hopen en wachten
jaren van trachten
eindelijk gekomen
kind onzer dromen
uit ons lichaam niet ontstaan
voortaan de kern van ons bestaan
in ons hart reeds lang thuis
nu ook welkom in ons huis

Van ver ben jij gekomen
kindje van onze dromen
welkom kindje met je bruine snoetje
iedereen die groet je
en wij vinden het fijn
om je papa en mama te zijn

Eerst was er verlangen
toen kwam er een naam
daarna jouw gezichtje
en nu ben je werkelijkheid

— John en Margriet Dekker, van het kaartje van Jacques

Naomi
Nog voor je werd geboren
wist Hij van jouw bestaan
Ook dat je bij ons zou horen
Hij bracht ons leven saam

Zijn sterke koord van liefde
is wat ons samen bindt
Hij is je Vader
wij je ouders
en jij..... ons eigen kind

— Caroline de Jong