Adoptiegedichtje: ‘Je komt vanuit een heel ver land’

Woorden kunnen niet zeggen wat wij bedoelen
de liefde voor jou kun je alleen voelen
Na jaren met z'n tweeën te zijn geweest
kom jij nu in ons leven, wat een feest!

Zwart haar en
bruine ogen, van die warme
klein ben je nog en zo licht als een pluis
Zo sluiten wij jou in onze armen
en zeggen: "Welkom kleine meid, welkom
Thuis!"

Een naam, een foto
een kleine jongen
nog zo ver, maar wel bemind
niet onder maar in ons hart gegroeid
wees welkom, ons langverwachte kind

In haar eerste levensjaren
blootgesteld aan veel gevaren
weggenomen uit haar land
met pijn voor altijd ingebrand
Een mensje nog zo kwetsbaar en klein
dat steeds maar vraagt waar haar ouders zijn
is aan ons toevertrouwd
en heeft een hartje van goud

Een land ver weg, een mensje klein
Voor ons bestemd, geluk van boven
We kunnen bijna niet geloven
Dat we haar ouders mogen zijn

— Sonja van Arem