Adoptiegedicht: ‘Door vleugels gebracht’

Donkere haartjes op zijn kruin
de huidskleur een beetje bruin
Indonesië
het land waar hij is geboren
Maar vanaf nu
zal hij altijd bij ons horen

Er zullen handen zijn die je dragen
en armen waar je veilig bent
en mensen die je zonder vragen
zeggen dat je welkom bent

God heeft je in je moeders buik geweven
Je ging heel ver bij haar vandaan
Maar in Gods boek staat heel jouw kleine leven
Hij heeft een doel met jouw bestaan

Het maakt niets uit, wij droegen je in ons hart
wel heel wat langer dan die veertig weken
jarenlang verwachtten wij je al
en hebben naar jouw komst uitgekeken
Het maakt niets uit, je was meteen ons kind
op dat moment ben je in ons geboren
je huidje bruin, je oogjes bijna zwart
als ouders willen wij altijd bij je horen
Het maakt niets uit, je lieve kleine hand
ligt in de onze, veilig, warm en vast
je mag daar zijn totdat je groter bent
dan laat onze hand je los, maar niet ons hart
Het maakt niets uit, wij scheuren je niet los
jouw land zal altijd bij ons leven horen
en steeds weer denken wij aan
de moeder daar, uit wie je bent geboren