Adoptie gedicht: ‘Je huidje is bruin’
Je huidje is bruin
jouw haartjes krullens zwart
je oogjes donker
en ons hele hart
gaat naar je uit
naar jou
ons eigen kind
We hebben je gehaald
uit verre, warme streken
vol spanning en verlangen
zo naar je uitgekeken
en nu ben jij ons kind!
We zijn zo rijk met jou
je gaat ons al herkennen
ik kan je niet vertellen
hoeveel ik van je hou
— Hans de Bondt: Je bent een wonder
Meer adoptie gedichten
God heeft je in je moeders buik geweven
God heeft je in je moeders buik geweven
Je ging heel ver bij haar vandaan
Maar in Gods boek staat heel jouw kleine leven
Hij heeft een doel met jouw bestaan
In het vroege ochtendgloren
In het vroege ochtendgloren
zag jij voor het eerst een straaltje zon
22 maart 2009 ben je geboren
niet wetende aan wat voor een lange reis je
begon
4 juli 2009 zijn we met jou op Schiphol geland
welkom, lief klein mensje uit
Colombia, dat verre land
Na jaren van wachten, hopen en dromen
Na jaren van wachten, hopen en dromen
is onze grootste wens toch uitgekomen...
Plotseling een ster
Plotseling een ster
en opeens ook twee
en voor we het wisten
straalde de hemel mee