Adoptie gedicht: ‘Je huidje is bruin’
Je huidje is bruin
jouw haartjes krullens zwart
je oogjes donker
en ons hele hart
gaat naar je uit
naar jou
ons eigen kind
We hebben je gehaald
uit verre, warme streken
vol spanning en verlangen
zo naar je uitgekeken
en nu ben jij ons kind!
We zijn zo rijk met jou
je gaat ons al herkennen
ik kan je niet vertellen
hoeveel ik van je hou
— Hans de Bondt: Je bent een wonder
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer adoptie gedichten
Er zullen handen zijn die je dragen
en armen waar je veilig bent
en mensen die je zonder vragen
zeggen dat je welkom bent
Een naam, een foto
een kleine jongen
nog zo ver, maar wel bemind
niet onder maar in ons hart gegroeid
wees welkom, ons langverwachte kind
In het vroege ochtendgloren
zag jij voor het eerst een straaltje zon
22 maart 2009 ben je geboren
niet wetende aan wat voor een lange reis je
begon
4 juli 2009 zijn we met jou op Schiphol geland
welkom, lief klein mensje uit
Colombia, dat verre land
Houden van is niet gebonden aan grenzen
Houden van is de verbondenheid
tussen mensen