Opa & Oma geboortegedicht: ‘10 vingertjes, 10 teentjes’

Ik ben heel verwonderd
en een beetje overdonderd
want al ben ik er zo dichtbij
het blijft een wonder voor mij

In mijn dochter groeit dat wonder
en dat voelt zo heel bijzonder
het gebeurt niet elke dag
dat je van een moeder moeder worden mag

In onze dochter groeit nu een heel mooi wonder
Dat voelt voor ons zo warm en bijzonder

Een baby nog zo teer en klein
Straks zal jij kleine spruit op deze wereld zijn

Jou zullen we ook al onze liefde geven
Grootouders worden is zo mooi in het leven

Je bent nu al zo diep in onze gedachten
Maar we moeten nog een paar maandjes op
jouw komst wachten

Wat je ook gaat worden en hoe je zal gaan heten
Dat zullen we allemaal pas in februari weten

— Carla van Schaijck

Laura

Het begon met een zaadje en een ei
ze smolten samen en het werd een zij
Je was zo klein als een spin
maar je leefde en dat was het begin

Je groeide, en alles ging naar wens
je werd steeds meer een mens
Een teken van leven, je ging bewegen
je mama was blij, het was een zegen

Van vruchtje tot mens
het blijft een uniek gebeuren
Een ding is zeker
het zal je leven kleuren

— Oma Kroone

Hunkering, in stil verlangen
naar het mooiste dat het leven geeft
wat nu van binnen in je leeft
en je aanvaardt het onbevangen

Je wist dat dit moment ging komen
en toch stond de wereld even stil
toen onverwacht, het leven pril
geluk door heel je lijf deed stromen

Met niets is dit ogenblik te vergelijken
en je beseft, een nieuwe tijd begint
want dit is het Leven van je kind
dat jullie toekomst zal verrijken

— Peter J. Visser