Opa & Oma geboortegedicht: ‘Ik ben heel verwonderd’
Ik ben heel verwonderd
en een beetje overdonderd
want al ben ik er zo dichtbij
het blijft een wonder voor mij
In mijn dochter groeit dat wonder
en dat voelt zo heel bijzonder
het gebeurt niet elke dag
dat je van een moeder moeder worden mag
Meer oma & opa gedichten
10 vingertjes, 10 teentjes
Soraya
Een piepklein neusje
10 vingertjes, 10 teentjes
En dan... die leuke beentjes
Je bent zo lief, zo teer
Ik wil je knuffelen
Telkens weer
Lief klein babymensje
Ik heb voor jou ook een wensje:
Dat jij je hele leven
Veel liefde en geluk mag geven
Het zonnetje dat ben je al
Dus laat het schijnen overal
— Oma Sjaan
In onze dochter
In onze dochter groeit nu een heel mooi wonder
Dat voelt voor ons zo warm en bijzonder
Een baby nog zo teer en klein
Straks zal jij kleine spruit op deze wereld zijn
Jou zullen we ook al onze liefde geven
Grootouders worden is zo mooi in het leven
Je bent nu al zo diep in onze gedachten
Maar we moeten nog een paar maandjes op
jouw komst wachten
Wat je ook gaat worden en hoe je zal gaan heten
Dat zullen we allemaal pas in februari weten
— Carla van Schaijck
Papa en mama kwamen vertellen
Papa en mama kwamen vertellen van jouw
bestaan
van blijdschap viel er bij ons een traan
Je bent nu een mensje zo erg klein
maar in mama's buik zit je warm en fijn
Onze dochter, in onze ogen zelf nog zo klein
zal over een paar maanden zelf moeder zijn
Je bent al zo in onze gedachten
maar we zullen geduldig op jou wachten
Om grootouders te worden is iets moois in het
leven
wij zullen dan aan jou al onze liefde geven
— Carla van Schaijck
Zachtjes
Zachtjes.... zachtjes...., maar kordaat
voor een ieder die het horen wil
al staan we daarbij niet altijd stil
klopt zachtjes het allergrootste wonder dat
bestaat
Zachtjes.... zachtjes...., maar als engelenzang
klopt een hartje, klein en teer
en het verwondert telkens weer
deze niet te stuiten levensdrang
Zachtjes....
zachtjes...., maar het geeft ons
moed
dat ondanks wrede, aardse zaken
die ons in het diepste raken
God nog steeds Zijn wonderen doet
— Peter J. Visser