De Sint zat diep te denken,
wat geef je zo'n kanjer dit jaar?
Het paard wist wel een antwoord:
'Gewoon iets liefs — dat is toch klaar?'
Sinterklaasgedichten – pagina 10
De Sint is streng dit jaar:
pepernoten op rantsoen.
Maar voor jou maakt hij een uitzondering —
jij mag er twee handen vol in doen.
Het paard moest even hijgen
bij het slepen van dit pak.
Wat erin zit, mag je raden:
iets moois — en met gemak.
De stoomboot had vertraging,
de pakjes stonden in de rij.
Maar dit cadeautje glipte voor:
speciaal voor jou — dus wees maar blij!
Sint keek in zijn grote boek
en vond jouw naam meteen:
'Dit jaar weer flink je best gedaan!'
Dus: dit pakje — voor jou alleen.
Door de schoorsteen? Echt niet meer,
die is al jaren dichtgemaakt.
Dus kwam dit pakje door de brievenbus —
modern, maar net zo goed geraakt.
Er stonden wortels in de schoen,
het paard heeft goed gegeten.
Als dank ligt hier een pakje klaar:
de Sint zou jou nooit vergeten.
Lieve Sint, hier is mijn lijstje,
het is dit jaar niet zo lang:
alleen gezelligheid en pepernoten —
en pakjesavond urenlang.
De Sint kocht chocoladeletters,
voor iedereen zijn eigen initiaal.
Maar onderweg kreeg hij wat trek...
vandaar een halve — grapje: hier, helemaal.
Wekenlang geknutseld, geplakt en gezweet,
kranten en behangplaksel overal.
En dan zegt de ontvanger doodleuk:
'Leuk hoor... wat ís het eigenlijk allemaal?'
Daarom dit jaar geen surprise
maar een gedicht met dit cadeau:
het plakwerk is de Sint bespaard gebleven
en jij krijgt tóch je mooie show.
Onder de cadeautips staan nog 5 gedichten.
De Sint klom op het dak vannacht,
op zoek naar een schoorsteen — maar nee:
overal zonnepanelen en een warmtepomp,
de moderne tijd zit hem niet mee.
Gelukkig is de Sint flexibel:
hij belde deze keer gewoon aan.
Dus hier: je pakje, warm bezorgd —
met de tijd mee, heel spontaan.
De Sint had jouw verlanglijstje
heel goed opgeborgen — te goed dus.
Het lag onder een stapel pakpapier,
tussen de mijters en een oude wensenbus.
Dus moest hij zelf iets kiezen,
en dat vond hij best een klus.
Is het niks? Dan geldt als altijd:
het gaat om de gedachte — plus een dikke pakjeskus.
De Sint keek in zijn boek en zuchtte:
'Iedereen was zoet dit jaar.
Niemand stout, niemand ondeugend —
wat is dat saai, zeg. Echt waar.'
Toen kwam hij bij jouw bladzijde
en glimlachte tevreden en breed:
'Kijk, deze hier verdient wat extra's —
iemand die het leven leuker maakt. Ik weet wat ik weet.'
De Sint zat met zijn handen in het haar:
wat rijmt er nog op 'cadeau'?
Hij probeerde 'zo', 'niveau' en 'bureau',
maar alles klonk zo... zozo.
Toen dacht hij: weet je wat, ik schrijf gewoon
wat ik het hele jaar al vind:
dit pakje is voor een topper —
en dat rijmt nergens op, maar het klopt, mijn kind.
Eerst schudden, dan pas open,
zo hoort het op pakjesavond, weet je wel.
Dan raden, gillen, papier laten slingeren
en pepernoten graaien — heel dat spel.
De Sint kijkt graag hoe jij dat doet,
elk jaar weer met evenveel plezier.
Dus pak maar uit en maak er wat van:
de gezelligste avond begint hier!