Sinterklaasgedicht: ‘Lieve Sint, hier is mijn lijstje’

Sint zat diep na te denken,
Tja wat moet je (...naam ontvanger...) toch schenken.
Hij had geen lijsje in zijn schoen,
dat moest hij toch maar even gaan doen.
Na dat wij er om hebben gevraagd,
Heeft Maurice zich waarschijnlijk gehaast.
Wij kregen een lijstje met mooie dingen,
Die toch in veel winkels hingen.
Nu de keuze tussen school,
computer en schoen,
Welk cadeautje moest de Sint nu toch doen.
Sint dacht aan zijn koude tijden op het dak,
Die koude voeten waren een groot ongemak.
Dus Sint hoeft niet zozeer te gokken,
Lang hebben de Pieten en de Sint samen
gesproken
Over het lijstje wat toch is opgedoken
Daar stond een mooi cadeau op
Bij de blokker dat was de grote gok
Daar hebben ze gevonden wat (...naam
ontvanger...) kan gebruiken
Als hij achter zijn computer moet duiken
Werken voor school en foto’s van de kinderen
Daar zal dit cadeautje niet bij hinderen
Het geeft je veel rust en steun
Een goede werkhouding zonder gekreun
Telkens maar weer dat geploeter
Toch wel handig zo’n standaard voor de
computer

sinterklaas,
en pieterbaas.
heb ik nooit gekend,
ben niet eens verwend.
maar daar wil ik nu niet aan denken,
alleen aan mijn kinderen hun geschenken.
ik word dan weer kind,
en schrijf samen met hen naar de sint.
ik speel mee met het speelgoed,
en snoep mee van hun snoepgoed.
en als ik naar die voldane gezichtjes kijk,
heb ik zeker geen spijt.
omdat ik het gemist heb in mijn leven,
en hen zoveel vreugde kan geven.

— Linda Vangheluwe

De stoomboot had vertraging,
de pakjes stonden in de rij.
Maar dit cadeautje glipte voor:
speciaal voor jou — dus wees maar blij!

De Sint klom op het dak vannacht,
op zoek naar een schoorsteen — maar nee:
overal zonnepanelen en een warmtepomp,
de moderne tijd zit hem niet mee.
Gelukkig is de Sint flexibel:
hij belde deze keer gewoon aan.
Dus hier: je pakje, warm bezorgd —
met de tijd mee, heel spontaan.