Sinterklaasgedicht: ‘Pakjesavond-protocol’
Eerst schudden, dan pas open,
zo hoort het op pakjesavond, weet je wel.
Dan raden, gillen, papier laten slingeren
en pepernoten graaien — heel dat spel.
De Sint kijkt graag hoe jij dat doet,
elk jaar weer met evenveel plezier.
Dus pak maar uit en maak er wat van:
de gezelligste avond begint hier!
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Past hierbij — meer sinterklaas
Kijk, daar gaan Piet en Sinterklaas:
De zwarte en de koekenbaas,
Moe gebukt van al dat snoep,
En van al die speelgoedtroep!
Dit alles voor de kinderen:
Hun verveling te verminderen.
Maar de armen voelen pijn
Geen luxekind zoals wij te zijn...
Honger is er veel te veel
In menig ver werelddeel.
Deel je pracht toch, goede Sint!
Schenk ook aan dat Afrikaanse kind!
Anders moet het sterven,
En gaat het onze pret bederven!
Denk aan kinderen in verdriet,
En vergeet de oorlog niet!
— Luc
Sint weet uit het verleden:
Jij bent altijd snel tevreden.
Daarom dit pakje, klein maar fijn.
Daar zul je vast wel blij mee zijn.
De intocht van Sint-Nicolaas in het Koninkrijk der Nederlanden*
Een zijden tabberd en een witte baard.
De levenswijsheid op het witte paard
rijdt weer zwaaiend langs de volle wegen.
Eeuwen wijsheid komt verlangen tegen.
— * uit: Jan de Bas, 'Sinterklaas bestaat (als u dat wilt)' (Sliedrecht 1999)