Sinterklaasgedicht: ‘Het grote surprisegeheim’

Als het paard van Sint moet rusten
zou het dan ook naar bed toe gaan
met een deken en een kussen
en met een pyjama aan?

Laken onder, laken boven
toegedekt van kop tot staart
Ik zou het bijna gaan geloven
het is ook zo'n bijzonder paard

Welnee hoor, ben je mal
het staat doodgewoon op stal!

— Tonnie Janssen-Engelen

Mijn verlanglijstje voor de sint
Is wat je in geen enkele winkel vindt
Een beetje liefde en wat gevoel
En een gift aan een goed doel

Ja mijn verlanglijstje voor de sint
Is wat je in geen supermarkt vind
Een onsje mededogen
En een snufje tact, goed nagewogen

Ja mijn verlanglijstje voor de sint
Is wat je in geen speelgoedwinkel vind
Een complimentje voor een ander
Een beetje liefde voor elkander

Ja mijn verlanglijstje voor de sint
Is wat je in geen drogisterij vind
Een lekker luchtje met vrede op aarde
Is waar wij ons allen blind op staarden

Maar het verlanglijstje voor de sint
Die je nergens in de schappen vind
Die vindt je in je eigen hart
En niet in een grote supermarkt.

Er stonden wortels in de schoen,
het paard heeft goed gegeten.
Als dank ligt hier een pakje klaar:
de Sint zou jou nooit vergeten.

De Sint had jouw verlanglijstje
heel goed opgeborgen — te goed dus.
Het lag onder een stapel pakpapier,
tussen de mijters en een oude wensenbus.
Dus moest hij zelf iets kiezen,
en dat vond hij best een klus.
Is het niks? Dan geldt als altijd:
het gaat om de gedachte — plus een dikke pakjeskus.