Sinterklaasgedicht: ‘Het paard moest even hijgen’

De goede Sint is weer in 't land
het staat te lezen in de krant
'n poosje nog, dan is hij hier
ik kan niet slapen van plezier

Hij brengt cadeautjes voor me mee
'k wou dat hij 't alle dagen dee
maar vader zegt: O foei wat klein
je mag niet zo begerig zijn

Wie komt er alle jaren,
Weer naar dit koude kikkerland varen?
Over die hele koude zee,
Voor zo’n oude baas valt dit lang niet mee.
Daarom zal ik hem in mijn schoen,
een betere suggestie doen.
Men zegt dat hij toch alles kan !!
Want zo’n stoomboot
is toch uit de tijd.
Daar snap ik al jaren niets van.
De beste reis is door de lucht,
net als een heks in vogelvlucht.
Dik aangekleed en wanten aan.
Moet het op zo’n bezem toch veel sneller gaan.
En als hij in de schoorsteen wezen moet,
heeft hij met klimmen geen gewroet.
De schimmel kan op stal gezet,
had aan dit Sinterklaas gebeuren
toch geen dolle pret.
Daarom zal ik hem de suggestie doen,
de heks dan maar te vragen.
Of hij de bezem leasen kan,
Elk jaar in december,
voor zo’n veertien dagen.

— hanny

Pakpapier of geur van speculaas
natte sneeuw en ’t vroege duister
Op dak of hier, overal was pieterbaas
Dus wees braaf, zei Moe, en luister

Oh, onbezorgde tijd van sfeer
We plukten bloemen van de ramen
en vroeg daalden wij de trappen neer
Naar gevulde schoenen voor ons samen

Mijn God, wat mis ik de kolenhaard
Kapoentje zingen op moeders schoot
doch bovenal was het meeste waard
het thuisgevoel dat ons samen sloot

— Paul Tesser

notitieboekje

Een paar woorden een paar zinnen
een adres, een plaats, een naam
dingen die je moet onthouden
breng ze hierin maar tesaam
dingen die je nog moet kopen
dingen die je hebt beloofd
schrijf ze op in dit geheugen
dat scheelt ruimte in je hoofd

— Marianne Busser & Ron Schröder