Sinterklaasgedicht: ‘Het paard moest even hijgen’
Het paard moest even hijgen
bij het slepen van dit pak.
Wat erin zit, mag je raden:
iets moois — en met gemak.
Meer sinterklaas gedichten
Iets kleins van mij
Ik had een groot cadeau voor ogen
toch zette ik de aanschaf stop
ik heb gewikt, ik heb gewogen
maar nee, er rijmde echt niets op
en daarom zit er in dit pakje
alleen nog maar iets kleins van mij
het is misschien niet wat je hoopte
maar hier wist ik een versje bij
Een nog beter sinterklaascadeau
Van Sint kreeg ik een bal
Die had ik al
Maar toen ik om liefde vroeg
Gooide hij het over een andere boeg
Toen ben ik maar gaan smeken
En heb het toen gekregen
Begin december spelen wij een spel
Begin december spelen wij een spel
Begin december spelen wij een spel
met kleine kinderen en grote mensen.
Verlangen rijmt op hartenwensen.
We vragen soms te veel, weten we wel.
Begin december spelen wij een spel.
Zonder verliezer is iedereen tevreden.
Zo ging het vroeger, zo gaat het in het heden.
Begin december spelen we een spel.
— Jan de Bas
St Nikolaas bij een Rijk Kind
St. Nikolaas bij een Rijk Kind
Sint Niklaas! kom binnen,
'Wat moois brengt gij mee?
Graag had ik een boekje!....'
'Ik schenk u er twee.'
'Het een zal u leeren,'
'Dat Godsvrucht en deugd'
'Meer waard zijn dan schatten,'
'De bron zijn van vreugd.'
'Het tweede toont klaar u,'
'Wat vreugd men geniet,'
'Zoo men van zijn' rijkdom'
'Ook d' armen iets biedt.'
— Jan Schenkman (geboren in 1806, overleden in 1863) uit: St. Nikolaas en zijn knecht (1850)