🕊️Overlijdensgedichten – pagina 76

Hij heeft het niet gered
maar zijn indruk is blijvend...

We hebben je een naam gegeven
omdat je voor ons hebt bestáán
Hoewel je niet bij ons kon leven
en we je moesten laten gaan
Niemand lijkt te willen weten
hoe jij voortleeft in ons hart
Het makkelijkst lijkt het te vergeten
te denken aan een nieuwe start
Wij willen niet opnieuw beginnen
vérder gaan, dat moeten wij
En in ons hart, diep van binnen
leeft onze Robyn; zo heet jij!

— Linda van Leeuwen; ter nagedachtenis aan Robyn

Je had reeds een plek in ons hart

Voor Arjen

Je had reeds een plek in ons hart veroverd
de gedachte aan jou had ons al maanden
betoverd
Ons geluk zou weldra compleet zijn
met een mensje erbij, weer zo klein
We zouden met z'n vieren een heerlijk leventje
leiden
is wat we vaak tegen elkaar zeiden
Waarom duurde het zo even?
Waarom mochten we je niet langer onze liefde
geven?
We blijven achter met mooie herinneringen en
vragen
de tijd gaat door, we zullen dit moeten dragen
In onze harten zul je altijd blijven voortleven
al mochten we je bestaan nooit beleven

— Ineke Brouwer

Maar zo kort van je kunnen genieten
Maar zo kort voor je kunnen zorgen
Maar toch heel veel liefde gekregen

Op een plek tussen de bomen
gekoesterd door de zon
liggen morgen witte roosjes
ter herinnering aan leven dat begon

Tims toekomst werd verleden
heel dierbaar en speciaal
gedragen door vriendschap van het heden
vertelt dat Tims korte, maar onuitwisbare
verhaal

Slaap maar
en weet dat je welkom was
we leefden naar het moment
dat jij hier bij ons zou zijn
Voor ons had je al een naam
al negen maanden voor ons een bestaan
helaas mocht jouw leven niet verder gaan

— Van het kaartje van Anne

Je had geen kansen
in dit leven
Toch heb je door even hier te zijn
ons leven een zachte tint gegeven

Een glimlach kwam voorbij
Spiegeling in 't stille water
Te mooi om waar te zijn
Een glimlach kwam voorbij...

Daar
waar de zon in de zee brandt
daar
dansen de engelen, hand in hand

Nina, een naam kort en krachtig
een leven... breekbaar en fragiel
jouw bestaan, doorschijnend
maar gedragen door twee handen
geborgen in twee harten, NINA...

Al die tijd onzichtbaar
diep in mama's schoot
En in een keer was je daar
zo mooi, zo klein... maar dood...
Voor wie jou niet heeft gezien
is het moeilijk te geloven
Slechts zichtbaar voor een enkeling
lief engeltje van boven

— Linda van Leeuwen; ter nagedachtenis aan Robyn

Er had een nieuw leven moeten zijn
maar alles wat ik heb is pijn
een leeg gevoel, een onacceptabel verdriet
ik weet het ook niet
ik moet verder leven
maar wat is dat moeilijk
Sanne, mijn meisje
het mocht niet zo zijn
je bent in mijn hoofd en mijn hart
maar ik wil weer leven
weer om iets kunnen geven
ik moet afscheid nemen
deze periode afsluiten
maar denk niet dat ik je vergeet
je bent er altijd
waar ik ga of sta
je zult er zijn

Na een korte tijd
vol liefde en geborgenheid
houden wij in ons hart
het gevoel over
aan een fijne tijd
Je bent geboren en gestorven
wij houden van jou
voor altijd!

In stilte groeide
jij in mij
In stilte bloeide
jij in mij
In mijn hart
leef je in stilte voort
Maar ik hoor je
ik voel je
Jij in mij...

Waar jij nu bent
daar vind je geen dingen
je bent in het land
van gedachten en dromen
waar engelen
vredesliedjes zingen
die mensen op aarde
nog niet kunnen horen
maar jij bent nu al
voor vrede geboren