Heel onverwacht
maar met alles erop en eraan
ben je van ons heengegaan
Je hebt dapper gevochten
maar je kans was zo klein
Wij zijn toch heel erg trots
dat we jouw papa en mama mogen zijn
Overlijdensgedichten – pagina 75
Midden in de nacht zagen wij jou stralen
Hoog in de lucht kwam jouw schittering naar
beneden dalen
Een klein stipje, zo erg ver
De mooiste ster die wij zagen staan
Allemaal kleinere stipjes er omheen
Maar jouw ster helder verlicht door de maan
Wij kijken nu elke nacht naar boven, hoog in
de lucht, dicht bij de maan
Dan zullen we aan je denken
Die ster is van een dapper ventje
Hij zal altijd voortbestaan
— Gerty Tiggelman; ter nagedachtenis aan Wessel
Jij bent voor ons het warme lentezonnetje
Lieve Giovanni
Jij bent voor ons
het warme lentezonnetje
dat ook door donkere wolken
de warmte op ons straalt
Als een vlinder naar het licht ben je ons vooruit
gevlogen
Onbereikbaar ver en toch zo heel nabij
Om voor eeuwig in Zijn huis te wonen
waar geen pijn of verdriet meer zal zijn
en waar God de tranen zal wissen van je ogen
Dag ons lieve kleine meisje
wij zijn nu hier om voor het laatst afscheid van
jou te nemen
Maar weet lieverd, dat jij voor altijd een
plekje hebt in ons hart
We laten je gaan maar zullen jou
in onze herinneringen koesteren
Lief mannetje, te teer voor het leven
je lichtje is niet uitgegaan
maar uit ons zicht gedreven
Kindje van drie
hoe had je er nu uitgezien?
Kindje van drie
had je al kunnen fietsen misschien?
Kindje van drie
zou je blonde haartjes hebben gekregen?
Kindje van drie
hoeveel had je nu moeten wegen?
Kindje van drie
we houden zoveel van jou
Het doet dan ook verschrikkelijk veel pijn
dat jij nooit een kindje van drie zult zijn
Een klein kaartje
Van groot verdriet
Van klein geluk
Dat ons verliet
"Je mag geen bloesem plukken"
Maar de wind kan niet lezen...
Streep hun naam niet door
al zijn zij tot stof vergaan
Streep hun naam niet door
alsof ze nooit hebben bestaan
't Liefste wat ik heb bezeten
't toekomstbeeld van mijn bestaan
Vraag me niet om dat te vergeten
en gewoon weer door te gaan
Want ik wil weer verder leven
maar ik weet niet hoe dat moet
'k Hoor bij hen die achterblijven
overleven dat vergt veel moed
Streep daarom hun naam niet door
noem hun naam en laat me weten
Dat ook jij niet zult vergeten
zo alleen kan ik verder gaan
— Gery den Otter
In de tunnel van verdriet
waar je licht noch toekomst ziet
waar 't gemis je lichaam raakt
waar je hete tranen laat
tot in de ziel de leegte voelt
daar is het leven onderkoeld
afscheid nemen doet zo'n pijn
en 't zal altijd bij me zijn
blijven tot m'n laatste snik
een kind verliezen blijft, weet ik
Op een wolkje o zo hoog
zit je lekker zacht
Kijk je naar de regenboog
de maan die naar je lacht
Sterretjes blinken om je heen
de zon verwarmt je huid
Je bent daarboven niet alleen
je bent ons vast vooruit
— Linda van Leeuwen; ter nagedachtenis aan Robyn
Weet je wel kleine meid
wat je met me hebt gedaan
in die veel te korte tijd
van jouw aardse bestaan?
Jij hebt mij meer mens gemaakt
ik sta nu dieper in het leven
je hebt me in mijn hart geraakt
je hebt me zoveel moois gegeven!
Sinds het afscheid besef ik pas
dat ondanks de grote pijn
ik dankbaar ben dat jij er was
en dat ik jouw mama mocht zijn!
— Linda van Leeuwen; ter nagedachtenis aan Robyn
Waarom ben jij uit ons leven?
Waarom ben jij weggegleden?
Waarom nou jij
zo zonder reden
We houden je vast in onze gedachten
al zullen we nooit zien hoe je naar ons
lachte....
Je zit zo diep bij ons
Lieve Kim
Je zit zo diep bij ons.... binnenin
Jij stond aan je begin
Een sterk meisje, klein en teer
Ons meisje, wat doet het toch zeer
Jij hebt jouw strijd verloren
Je was nog maar net geboren
Zo mooi, zo teder
Zo licht als een veder
Dochter, zusje in dit leven
Maar je bleef toch maar even
We waren allemaal zo blij
En stonden aan jouw zij
Lieve schat, je bent ons ontnomen
Misschien om erger te voorkomen?
Rust zacht, lieve kleine schat
We houden zoveel van je, weet je dat?
Kinderen zijn het licht in je leven
Wouter is ons als stralende ster gegeven
Edward leeft voort in de maneschijn
Daan mocht helaas niet ons zonnetje zijn
Ondanks onze hoop op een wonder
ging ons zonnetje veel te snel weer onder
Daan, het is voor ons een kleine troost, lieve
vent
te weten dat je nu bij je broertje Edward bent
— Claudia C.M. Rodenburg Folkerts