Overlijdensgedicht kind: ‘Daar waar de zon in de zee brandt’

Een dochter en een zoon
schitterend gewoon
nog nooit was ik zo blij geweest
het leven leek één groot feest
één avond en één nacht
heb ik dat gedacht
maar toen kwam het verdriet
houden mocht ik jullie niet
jullie kwamen te vroeg
jullie longetjes waren nog niet sterk genoeg
het werd zo stil
en ook zo kil
en er over praten
dat moest je liever laten
zodat ik na al die lange jaren
alleen de herinnering mocht bewaren

— Lies Oostrom

Dag lieve kleine Rens
wat bracht je ons geluk
je groeide bij mij al 16 weken
toch ging alles stuk

Dag lieve kleine Rens
jouw hartje klopte vol kracht
je veranderde mijn lichaam
wat hebben we lang op jou gewacht

Dag lieve kleine Rens
je bracht ons na vele jaren hoop
jij hebt ons doen geloven en vertrouwen
dat wij ooit nog een kindje mogen houden

Dag lieve kleine Rens
je bent niet meer bij ons
dat doet pijn, maar we zullen je nooit vergeten
want jij, jij had het beste van je vader en mij

— ingezonden door Monique Bakkum

Op een wolkje o zo hoog
zit je lekker zacht
Kijk je naar de regenboog
de maan die naar je lacht
Sterretjes blinken om je heen
de zon verwarmt je huid
Je bent daarboven niet alleen
je bent ons vast vooruit

— Linda van Leeuwen, ter nagedachtenis aan Robyn

Op een plek tussen de bomen
gekoesterd door de zon
liggen morgen witte roosjes
ter herinnering aan leven dat begon

Tims toekomst werd verleden
heel dierbaar en speciaal
gedragen door vriendschap van het heden
vertelt dat Tims korte, maar onuitwisbare
verhaal