Overlijdensgedicht kind: ‘In stilte groeide’

Dag klein ventje van 0 jaar
voor dit waren wij lang niet klaar
Jij moest leven
knuffels geven
en nu ben jij niet meer daar
Jij moest spelen
leren delen
en nog meer van het leven leven
Dag ventje klein
nee, geen zonneschijn
maar regen op ons gezicht
zijn de tranen van dit gedicht
Een reisje in een luchtballon
dag lieve Mitchel, tot achter de zon

Een lief klein kindje
kwam ter wereld, teer en bloot
Helaas overleed ons zoontje
bij 24 weken in de moederschoot

— ingezonden door Nicole van Bergeijk

Heel even mocht je bij ons zijn
ons mooie mannetje, zo lief en klein
Je was als een zonnetje en straalde gewoon
we waren zo blij met je, ons broertje, onze
zoon
Helaas, voor jou zou er geen toekomst zijn
bijna niets kunnen, maar wel heel veel pijn
We zullen voor altijd verbonden zijn met
stevige liefdeslijnen
en jij zult ons verdere leven in ons hart blijven
schijnen

Het was een moeilijke beslissing
maar we hebben je laten gaan
want dit was voor jou geen leven
geen menswaardig bestaan