Overlijdensgedicht kind: ‘Een glimlach kwam voorbij’

Als tranen een trap konden bouwen
En herinneringen een brug
Dan klommen we hoog de hemel in
En brachten we Sander heel graag mee terug

— ingezonden door Marijke van de Haterd

Jij heel klein mens
Je was onze grootste wens
Het doet ons veel verdriet
Lang houden mochten we jou niet
7 mei kwam je in ons leven aan
10 mei ben je veel te vroeg van ons
heengegaan

Eerst waren we blij, maar ook wel bang
voor wat er nog zou kunnen gebeuren
Toen zagen we de zonsondergang
die de wolken roze deed kleuren
Het was of iemand ons wilde vertellen:
het komt nu goed, dus toe, geniet!
Het leek om ons gerust te stellen:
er ligt nog zoveel moois in het verschiet!
In gedachten zagen we ons engeltje zweven
met een verfpot en een kwast
Zij heeft ons die roze wolken gegeven
't was een teken van Robyn, dat staat vast!

Voor Stijn Polak

Lieve kleine Stijn, wat is dit wreed, een strijd
Papa en mama zijn jou gelijk weer kwijt
Met veel pijn en verdriet ben jij 4 februari
geboren
Een dag waarop we jou ook gelijk verloren
Verlies van een kindje, een kindje zo compleet
Wat is het leven soms hard en wreed
Ook al moeten wij je nu laten gaan
Een plekje in ons hart zal voor jou altijd blijven
bestaan