Overlijdensgedicht kind: ‘Na een korte tijd’

Een kindje zo klein en teer
zo is het er en zo niet meer
Het was nog zo ontzettend klein
en had er nog lang niet mogen zijn

Maar bedenk ik je stil verdriet
vergeten zal je het niet:
want in zijn allerlaatste vlucht
vloog het tot in de blauwe avondlucht
om als een sterretje heel klein
voor altijd bij je te zijn

— ingezonden door Jolanda

Veel te vroeg genomen
uit je moeders schoot
je was een heel mooi meisje
zo lief, zo klein... maar dood

We hadden je zo graag gekend
en zoveel liefde willen geven
nu weten we niet wie je bent
misschien in een ander leven...

Je was zo
dichtbij
ik kon je
grijpen
maar je vloog
terug
weg naar
hier en nergens
Ik blijf op
je wachten
tot de dag dat je
terugkeert!

Mijn gedachten zijn nergens en mijn dromen
heel ver
alweer is er in mijn leven daarboven een ster
Nu was het geen kindje gekomen uit mijn
schoot
maar die van mijn dochter, maar ik houd me
groot
Weer hoor ik de woorden, ze zijn toch nog jong
Ik zou willen schreeuwen, terwijl ik veel liever
zong
Een liedje voor jou, mijn lieve engeltjes kind
want ook voor je geboorte werd je al echt
bemind
Ik hou van je kindje, als was je nog klein
helaas ook heb jij niet bij ons mogen zijn
Maar zet ik eens bloemen voor mijn engeltjes
neer
weet kleine lieverd, ze zijn ook voor jou elke
keer

— Mieke Valenteijn